200px|thumb|Herb Pomyski 200px|thumb|Herb Pomyski w herbarzu pomorskim Bagmihla Pomyski (Pomeiske, Pomiski, Pomojski, Pomyjski, Jeleń, Hirsch, Brochwicz odmienny) – herb szlachecki, używany przez rodzinę osiadłą na Kaszubach. Herb własny rodziny Pomyskich. Według Przemysława Pragerta odmiana herbu Brochwicz.

Opis herbu Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

Tarcza dzielona w skos, w polu górnym srebrnym pół jelenia wyskakującego naturalnego (lub czerwonego), pole dolne szachowane błękitno-srebrne. Klejnot: nad hełmem w koronie trzy pióra strusie, srebrne między błękitnymi. Labry błękitne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki Herb znany jest przede wszystkim heraldykom niemieckim. Pojawia się w herbarzu Ledebura (Wappenbuch der Preussischen Monarchie, 1828), tzw. Nowym Siebmacherze (Ausgestorbener Preussischer Adel. Provinz Pommern, 1894), Bagmihla (Pommersches Wappenbuch, 1855) oraz pracy Reinholda Cramera o historii ziemi lęborskiej i bytowskiej (Geschichte der Lande Lauenberg und Bütow, 1855). Ze źródeł niemieckich informacje o herbie trafiły do dwóch opracowań polskich: Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich, 1897, 1906) i Uruskiego (Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, 1917).