Rodzina Pomyskich Zamożna rodzina szlachecka z ziemi bytowskiej. Jej nazwisko pochodzi od wsi Pomysk Wielki. Jej protoplastą może być Albrecht von Wattelaw, rycerz z ziemi chełmińskiej, który otrzymał nadanie łanów w Pomysku w 1360 roku. Jego potomkiem może być Nicze z Pomyjska, wzmiankowany w 1380 roku. W latach 1393 i 1404 był on sędzią ziemskim bytowskim. W okresie rządów Zakonu, urząd ten był pełniony wyłącznie przez członków rodu Pomyskich. Po włączeniu ziemi bytowskiej do księstwa pomorskiego jako lenna Polski, tylko Pomyscy byli w okolicy zaliczani w poczet rycerstwa, zaś w XVII wieku posiadane dobra stawiały ich pośród jedynych czterech rodów w okolicy zaliczanych do szlachty. Od XVII wieku znany jest przydomek używany przez rodzinę obok nazwiska - Hirsch (Hirsz), czyli "jeleń". Po włączeniu ziemi lęborskiej i bytowskiej do Brandeburgii, członkowie rodu nie pełnili już znaczniejszych funkcji ziemskich, udzielali się natomiast w armiach zarówno polskiej jak i pruskiej. Najwybitniejszym wojskowym przedstawicielem rodu był Nikolaus Alexander von Pomeiske, który ostatecznie w 1777 roku dosłużył się stopnia generała porucznika w armii pruskiej. Jako ostatni męski przedstawiciel rodziny nałożył na wszystkich spadkobierców dziedziczących dobra w Pomysku obowiązek dołączania do własnego nazwiska Pomeiske i do herbu Pomyskich.