Latem 1920, jako urzędnik wojskowy VIII rangi został kierownikiem referatu technicznego w Okręgowym Inspektoracie Armii Ochotniczej we Lwowie.
Według Andrzeja Dzięczkowskiego, po zwolnieniu z armii od 1 listopada 1920 do 30 czerwca 1934 kierował biurem Powiatowego Zarządu Drogowego w Buczaczu (według rozporządzenia wojewody tarnopolskiego z 21 listopada 1928 likwidowano m.in. dotychczasowy Państwowy Zarząd Drogowy w Czortkowie oraz Okręgowy Zarząd Dróg Samorządowych w Buczaczu, natychmiast 10 grudnia 1928 rozpoczął urzędowanie Zarząd Drogowy w Buczaczu1. Rozporządzenie. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”. 15, s. 2, 1 grudnia 1928.). Pomimo pracy w drogownictwie, opracował też projekty odbudowy kompleksu budynków Państwowej Fabryki Monopolu Tytoniowego w Monasterzyskach, budowy hali targowej w Buczaczu, kaplicy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w Jazłowcu, kościoła w Dźwinogrodzie, dwóch domów ludowych i ok. 13 młynów wodnych. Od 1 lipca 1934 kierował Oddziałem Drogowym w Urzędzie Wojewódzkim w Tarnopolu, a 19 grudnia 1936 pełnił tę samą funkcję w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie. Projektując inwestycje drogowe stosował nowe wówczas nawierzchnie bitumiczne. W 1930 mianowamy znawcą sądowym z zawodu budownictwa i inżynierii w powiecie buczackim184. Lista znawców sądowych. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”. 7, s.