Przebieg operacji Dwa pierwsze rzuty z 76 zespołami holowników i szybowców znalazły się pod ciężkim ostrzałem z ziemi tuż przed punktem odczepienia szybowców. Dwa C-47 zostały zestrzelone po zwolnieniu szybowców, a połowa ocalałych odniosła uszkodzenia. Żołnierze 795. gruzińskiego batalionu piechoty, o których aliancki wywiad nie wiedział, zajmowali część strefy lądowania, a radarowe radiolatarnie „Eureka” zostały przeniesione o 3 km na północny zachód od Strefy Lądowania O. C-47 wypuściły swoje szybowce nad oryginalną strefą desantu, nieświadome pomocy na Strefie O. Chociaż dowództwo 82 Dywizji Powietrznodesantowej uznało te lądowania za niedokładne, ponieważ nie trafiły one w Strefę Lądowania O, większość szybowców wylądowała w odległości 3,2 km od pierwotnej strefy desantu. Spośród trzech zniszczonych szybowców Waco i 21 szybowców Horsa, większość była wynikiem niemieckiego ostrzału moździerzowego i artyleryjskiego już po wylądowaniu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja Elmira · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.