Halina Nelken (ur. 20 września 1923 w Krakowie, zm. 15 marca 2009 w Brookline) – polska pisarka pochodzenia żydowskiego, badaczka historii sztuki, wykładowca akademicki. Podczas II wojny światowej była więźniarką nazistowskich obozów koncentracyjnych.

Życiorys Urodziła się 20 września 1923 w Krakowie. Pochodziła z patriotycznego, zasymilowanego mieszczaństwa żydowskiego: jej dziadek wziął udział w powstaniu styczniowym, a ojciec należał do Legionów Polskich. Nelken uczyła się najpierw w gimnazjum im. Adama Mickiewicza, po czym – ze względu na antysemickie niepokoje – w ostatnim roku przeniosła się do prywatnego gimnazjum im. Hugona Kołłątaja. Należała także do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

Pobyt w getcie krakowskim 20 marca 1941, w wieku 17 lat, wraz z krewnymi trafiła do getta krakowskiego. Prowadziła pamiętnik, który w 1987 został wydany w formie książki. Opisywała w nim niezwykle trudne realia życia mieszkańców getta, między innymi brak jedzenia, ciepłej odzieży i leków. 25 października 1941 zanotowała: „[l]eje mi się do butów. Nie mam rękawiczek ani pończoch”. Zajmowała się różnymi pracami, od opieki nad dziećmi po pracę w fabryce szczotek. Pisała wiersze o codzienności w getcie;