W 1735 ponownie udała się do Paryża, gdzie tańczyła i układała choreografię m.in. do utworów Moliera, Lully'ego, a także Rameau. Zasłynęła zwłaszcza jako Phébé w operze Castor et Pollux (1737). W 1740 zakończyła karierę tancerki baletowej, jednak do 1753 występowała w spektaklach dworskich. Podziwiana była przez filozofa Woltera, aktora Davida Garricka i tancerza Noverre'a (kontynuatora zapoczątkowanych przez nią reform i twórcy ballet d'action).

Przypisy

Kategoria:Członkowie Komedii Francuskiej Kategoria:Francuscy choreografowie Kategoria:Francuskie tancerki baletowe Kategoria:Urodzeni w 1707 Kategoria:Zmarli w 1756