Amandus Acker (ur. 24 kwietnia 1848 w Weyersheim, zm. 30 marca 1923 w Knechtsteden) – alzacki działacz misyjny w Afryce, pionier i założyciel niemieckiej prowincji Spiritian.

Głównym dziełem życia Amandusa Ackera było przywrócenie do Niemiec spirytanów, redemptorystów i lazarystów. Zgromadzenia te w okresie kulturkampfu były zwalczane przez „bliskie pokrewieństwo z jezuitami”.

Życiorys Amandus Acker pochodził z rodziny ubogich rolników. W młodym wieku został sierota, a jego wychowaniem zajął się spokrewniony z nim lekarz. Nie pozwalał on chłopcu na pobieranie nauki przez wzgląd na jego wadę wymowy. Dzięki wsparciu starszej siostry młody Amandus mógł jednak w 1867wstąpić do Towarzystwa Misyjnego Ducha Świętego pod Opieką Niepokalanego Serca Maryi (w skrócie Spirytanie - CSSp). Osiem lat później otrzymał święcenia kapłańskie.

W latach 1875–1894 działał jako misjonarz w Zanzibarze, po czym wrócił do Niemiec, gdzie z powodzeniem doprowadził do uchylenia rozporządzenia dotyczącego wydalenia niektórych zakonów.

W 1895 założył dom misyjny w Knechtsteden, gdzie na cześć jego dokonań w 1931 roku założono w kościele klasztornym dzwon nazwany jego imieniem.