Acker był przedstawicielem chrześcijańskiego stanowiska wobec pracy przymusowej w koloniach. Wzywał bowiem do zniesienia niewolnictwa, a także utworzenia szkół i szpitali dla mieszkańców. W trakcie trwania I wojny światowej zabiegał o pomoc dla prześladowanych w Turcji Ormian.
Pod koniec życia był sparaliżowany w wyniku udaru, a także niedowidział. Amandus Acker zmarł w Wielki Piątek w 1923 w wieku 75 lat.
Bibliografia
Lambert Dohmen CSSp: Acker, Amandus. W: Nowa niemiecka biografia (NDB). Tom 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, ISBN 3-428-00182-6, s. 34 i nast. [dostęp: 2023-12-29].
Kategoria:Niemieccy teolodzy katoliccy Kategoria:Niemieccy misjonarze katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1923