Paulina Lebl-Albala cyr. Паулина Лебл-Албала (ur. 9 sierpnia 1891 w Belgradzie, zm. 8 października 1967 w Los Angeles) – serbska filolożka, tłumaczka i działaczka feministyczna, pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Była najmłodszą córką francuskiego inżyniera Simona Lébla i Natalie z d. Berger. Ukończyła szkołę średnią w Niszu, a następnie kontynuowała naukę w belgradzkim gimnazjum. W tym okresie związała się z klubem literackim Nada. W roku 1906 belgradzka Politika opublikowała pierwsze tłumaczenia dzieł niemieckiej pisarki Idy Boy-Ed, w tłumaczeniu Pauliny Lebl. W 1909 w czasopiśmie Prosvetni pregled ukazał się opowiadanie, za które otrzymała pierwszą w swoim życiu nagrodę literacką. W tym samym roku rozpoczęła studia z zakresu architektury, ale po pierwszym semestrze przeniosła się na studia filologiczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Belgradzie. W tym czasie tłumaczyła dzieła Johanna Wolfganga Goethego, Ludwiga Thomy, Paula-Louisa Herviera, Maurice Barrèsa i Oscara Wilde'a. W 1913 rozpoczęła pracę nauczycielki w gimnazjum żeńskim w Belgradzie.