Po ukończeniu studiów i założeniu rodziny przeniósł się do Drohobycza, gdzie objął stanowisko dyrektora Izby Skarbowej. Po wybuchu wojny w 1939 przez Zaleszczyki ewakuował się początkowo do Rumunii i na Węgry, skąd dostał się do Anglii. Pracował w sztabie polskiego lotnictwa w Szkocji, gdzie uczył polskich lotników języka angielskiego. W 1940 był w Szkole Podoficerskiej w Chateau de Champeau we Francji, następnie służył w Szkocji w stopniu podporucznika artylerii (1945). W 1990 został mianowany przez Ministra Obrony Narodowej porucznikiem.

Do Polski powrócił w 1946 i osiadł w Katowicach. Pracował w przemyśle i budownictwie węglowym. Uzyskał tytuł dyrektora górniczego II stopnia.

Zmarł 28 stycznia 1999. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim przy ulicy Francuskiej w Katowicach. W tym miejscu spoczęła także Janina Bułat z domu Filowicz (1907–1980).

Brat Jarosława, Włodzimierz Michał Bułat (ur. 1902), poległ w wieku 17 lat w obronie mostu pod Niżniowem 14 czerwca 1919 i spoczął na Cmentarzu Obrońców Lwowa (w kwaterze V, grób nr 285).