Żoną Juliusza Goryńskiego była Kazimiera Goryńska (z domu Szybińska), dyrektorka Centralnego Ośrodka Pedagogicznego Szkolnictwa Artystycznego w latach 1960–1974. Mieli dwóch synów: Andrzeja (ur. 1940) i Pawła (ur. 1943). Został pochowany na cmentarzu wojskowym na PowązkachWyszukiwarka grobów w Warszawie.
Dorobek naukowy i najważniejsze publikacje Kazimierz Secomski wyróżnił następujące obszary dorobku prof. Juliusza Goryńskiego: Standardy budowlane i typizacja w budownictwie mieszkaniowym, które stanowiły warunek sprawnego procesu odbudowy mieszkalnictwa bezpośrednio po wojnie. Ekonomika budownictwa i polityka budowlana, na które składało się zdefiniowanie podstawowych pojęć z obydwu dziedzin, z uwzględnieniem ich teoretycznych powiązań z ekonomią polityczną. Zarysowanie problemów mieszkaniowych oraz praktyczne próby ich rozwiązania, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Zagadnienia prognostyczne w powiązaniu z celami polityki przestrzennej, regionalnej i mieszkaniowej oraz w odniesieniu do przyszłego kształtu procesów i zjawisk urbanistycznych. Urbanistyka, architektura oraz gospodarka przestrzenna w ramach Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. Zwieńczeniem prac w tym obszarze była Polityka przestrzenna wydana w 1982 roku.