W grudniu 1920 został zwolniony ze służby.
Po zwolnieniu z wojska zamieszkał w Wieluniu przy ul. Krakowskie Przedmieście 32 i został zatrudniony w starostwie powiatowym. W lutym i marcu 1921 był urzędnikiem upoważnionym do rekwizycji zaległego kontyngentu zbożowego w gminie Mierzyce i Mokrsko. Od 1 września do 1 grudnia tego roku był zatrudniony w buchalterii Centrali Zakupów i Sprzedaży przy Sejmiku Powiatowym Wieluńskim, w charakterze pracownika biurowego. W 1922 otrzymał zezwolenie na handel detaliczny wódek i win, i otworzył sklep. W 1928 z ramienia Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” został członkiem zarządu Wieluńskiego Klubu Sportowego. Był kierownikiem powiatowym Ruchu Młodych Obozu Wielkiej Polski, a po rozwiązaniu OWP prezesem wieluńskiego Związku Młodych Narodowców. Z wywiadu przeprowadzonego we wrześniu 1934 przez komendanta miejscowego Posterunku Policji Państwowej, starszego przodownika Stefana Rutkowskiego, dla Biura Kapituły Orderu „Virtuti Militari” wynika, że Marcin Wielgosz był „podejrzany i inwigilowany (...) jako działacz antyrządowy” oraz osoba, która „do władz państwowych i urzędów odnosi się agresywnie”. W tym samym roku został skazany przez Sąd Okręgowy w Kaliszu na karę jednego miesiąca aresztu za nawoływanie do wystąpień antyżydowskich i wspomnianą „karę odcierpiał”.