Wykonując atak odciągnęła bolszewików od pozostałych członków swojej eskadry i ocaliła tym samym pozostałych polskich lotników. Polski LVG podczas stoczonej walki powietrznej został poważnie uszkodzony pociskami sowieckiego lotnika Grigorija S. Sapożnikowa. Kapitan Jurgenson został zmuszony do awaryjnego lądowania na terytorium przeciwnika w okolicach Żłobina. Pilot oraz ciężko ranny obserwator dostali się do sowieckiej niewoli. Po zawarciu rozejmu z Sowietami Tadeusz Dzierzgowski odzyskał wolność, a Władysława Jurgensona uznano dezerterem z armii carskiej i po kilku dniach śledztwa oraz tortur został rozstrzelany.
Po zakończonych działaniach wojennych Dzierzgowski wyszedł na wolność. Powrócił do kraju i w 1921 pełnił służbę w 3 pułku lotniczym w Poznaniu, a następnie 1 czerwca 1921 został awansowany na stopień podporucznika z równoczesnym wcieleniem z dniem 1 grudnia do 1 pułku lotniczego w Warszawie. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 3351 z 1922 otrzymał tytuł i odznakę obserwatora za czas służby w Wojskach Lotniczych. 1 października 1924 już jako porucznik przydzielono go do Szkoły Pilotów. W 1926 został przeniesiony do kadry oficerów lotnictwa ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1923. Od 1927 był pracownikiem Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 2, a od 1929 jako adiutant.