W 1932 awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. Po utworzeniu Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy (od 1938 w Krośnie) został zastępcą dowódcy 2 eskadry szkolnej, a następnie 3 eskadry szkolnej. W późniejszym czasie otrzymał stanowisko zastępcy komendanta. W 1935 został przesunięty na stanowisko dyrektora nauk. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 13. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. W marcu 1939 był dowódcą II dywizjonu szkolnego.

We wrześniu 1939 w czasie ewakuacji szkoły w rejonie Łucka dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 952.