Statut Krajowy Galicji z 1861 r. , Statut krajowy Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim – prowincjonalna konstytucja Galicji nadana przez cesarza Austrii i króla Węgier Franciszka I Józefa, określająca zasady funkcjonowania i zakres kompetencji Sejmu Krajowego oraz Wydziału Krajowego.
Statut krajowy Galicji był kodyfikacją bardzo zwięzłą, normującą jedynie podstawowe zasady ustrojowe. Uzupełniały go akty wykonawcze i ustawy szczegółowe. Obowiązywał do 1918 r.
Geneza Przegrana Austrii w wojnie z Piemontem i Francją (bitwa pod Magentą, Solferino z 1859 r.), ukazały słabość centralistycznego i biurokratycznego systemu sprawowania rządów, który nie liczył się z poddanymi wielonarodowościowego państwa. Wiedeńskie koła rządowe podjęły starania na rzecz reform, by zapobiec rozpadowi monarchii. Od tego czasu głównie na Węgrzech oraz w Galicji podjęto intensywne działania zmierzające do osiągnięcia szerokiej autonomii.