Douglas MacArthur, wówczas odpowiedzialny za obronę Filipin, został skierowany do Australii, a pozostałe siły amerykańskie wycofały się na Półwysep Bataan.
Kilka miesięcy później MacArthur wyraził przekonanie, że próba odzyskania Filipin będzie konieczna. Dowódca Floty Pacyfiku, adm. Chester Nimitz i szef operacji morskich adm. Ernest King sprzeciwiali się temu pomysłowi, argumentując, że musi on poczekać, aż zwycięstwo będzie pewne. MacArthur musiał czekać dwa lata na jego życzenie; to był rok 1944, zanim rozpoczęła się kampania zmierzająca do odzyskania Filipin. Pierwszym celem kampanii była wyspa Leyte, zdobyta pod koniec grudnia 1944 r. Następnie nastąpił atak na Mindoro, a później na Luzon.
Preludium Zanim siły amerykańskie mogły rozpocząć atak na Luzon, trzeba było stworzyć bazę operacyjną w pobliżu wyspy. W szczególności konieczne było utworzenie baz lotniczych, aby zapewnić oddziałom lądowym wsparcie powietrzne. Oddziały pod dowództwem gen. Williama C. Dunckela zdobyły wyspę Mindoro przy wsparciu 7 Floty. Do 28 grudnia dwie bazy powietrzne były kontrolowane przez Amerykanów, gotowe do pomocy w ich ataku na Luzon, który miał rozpocząć się 9 stycznia 1945 r. Po zdobyciu Mindoro siły amerykańskie zostały ustawione na południe od Luzonu. Jednak MacArthur zamierzał wylądować w zatoce Lingayen, dalej na północ.