Wierząc, że Amerykanie zaatakują z Zatoki Davao, a także przewidując, że ostatecznie obrońcy zostaną wypędzeni z miasta, Japończycy przygotowali również bunkry obronne w głębi lądu za granicami Davao, gdzie mogliby się wycofać i przegrupować, z zamiarem przedłużenia kampanii tak długo, jak to możliwe.
Operacja Victor V 10 marca 1945 r. amerykańska 8 Armia pod dowództwem gen. Roberta Eichelbergera została formalnie przeznaczona przez gen. Douglasa MacArthura, aby oczyścić resztę Mindanao wraz z rozpoczęciem operacji Victor V, z założeniem, że kampania potrwa cztery miesiące. Eichelberger miał wątpliwości co do planowanego harmonogramu. Jego personel 8 Armii opracował bardziej skuteczny plan.
Zamiast spodziewanego ataku frontalnego na japońskie umocnienia, plan przewidywał zabezpieczenie przyczółka w zatoce Illana na niebronionym zachodzie wyspy, a następnie przebycia ponad 160 km na wschód przez dżunglę i góry, aby zaatakować Japończyków z tyłu. Eichelberger uznał, że cel, który wymagał efektu zaskoczenia oraz szybkiego i agresywnego posuwania się naprzód przez siły inwazyjne, może zdominować Japończyków zarówno fizycznie, jak i psychicznie.