szlachta kijowska i bracławska coraz częściej odbywała sejmiki albo we Włodzimierzu, albo w swoich zwyczajowych miejscach, co rodziło różne konflikty (np. przy elekcji sędziego kijowskiego jego przeciwnicy chcieli unieważnienia elekcji m.in. z powodu odbywania się sejmiku w miejscu nie zwyczajowo przyjętym). Natomiast szlachta czernihowska już nigdy nie wróciła na swoje pierwotne miejsce odbywania sejmików.
Sejmiki egzunalnckie po 1667 roku Po rozejmie andruszowskim z 1667 roku Rzeczpospolita Obojga Narodów utraciła na rzecz Imperium Rosyjskiego województwo smoleńskie i czernihowskie. Szlachta pochodząca z tych województw nadal prowadziła działania polityczne w Rzeczypospolitej. Była skupiona w sejmiki egzulanckie, które miały takie same kompetencje jak sejmiki ziemskie. Żeby szlachta mogła uczestniczyć w sejmikach egzulanckich musiała spełniać wymogi uregulowane w ustawie o podziale administracyjnym państwa. Uprawnionymi do udziału w sejmiku egzulanckim województwa smoleńskiego była tylko szlachta, która pochodziła z tego województwa oraz posiadała majątek ziemski na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego (czy to nadany jako dobro egzulanckie, czy nabyty w drodze transakcji cywilnoprawnej). Wykluczono jednak wygnańców z województwa smoleńskiego osiedlonych poza Wielkim Księstwem Litewskim.