Niezadowolony z tego faktu Cezar sprzymierzył się z siostrą Ptolemeusza XIII, Kleopatrą VII (51–30 p.n.e.), z którą dodatkowo spłodził syna, Ptolemeusza XV (44–30 p.n.e.), od imienia swojego ojca nazywanego Cezarionem. Po śmierci Cezara w 44 p.n.e. Kleopatra sprzymierzyła się, a następnie zawarła związek małżeński z jego następcą na rzymskim wschodzie, Markiem Antoniuszem. Antoniusz i Kleopatra zostali pokonani przez Oktawiana (27 p.n.e. – 14 n.e.) w bitwie pod Akcjum w 31 p.n.e. i po upadku Aleksandrii oboje popełnili samobójstwo. Choć rzymskie wojska stacjonowały w Egipcie nieprzerwanie od ćwierć wieku, dopiero teraz z woli Oktawiana stał się on rzymską prowincją.
Egipt prowincją Rzymu Egipt Augusta Przejście Egiptu pod władzę Rzymu było przełomowym wydarzeniem w historii kraju. Wprawdzie już wcześniej wielokrotnie znajdował się pod obcym panowaniem, lecz dla dotychczasowych władców Egiptu (poza Achemenidami) był on centrum ich rządów, stąd, chcąc zapewnić stabilność swojemu panowaniu, w mniejszym lub większym stopniu godzili się na egipcjanizację. Teraz natomiast Egipt znalazł się na peryferiach politycznego centrum i nie miał możliwości oddziaływania na swoich odległych władców.