Jan Chrząszczewski-Trzaska (ur. 16 marca 1896 w Samborze, zm. 3 sierpnia 1920 pod Tarnopolem) – polski działacz niepodległościowy, żołnierz armii austriackiej, Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w Samborze, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Wojciecha (zm. 1915), lekarza i Marii z Golichowskich (zm. 1922). W 1912 razem z Baczyńskim, Adamem Błotnickim, Józefem Gigielem, Włodzimierzem Kościukiem, Zdzisławem Łęckim, Mieczysławem Ścieżyński, Striglem i Janem Surówką współtworzył samborski oddział Związku Strzeleckiego. 27 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie VIII b c. k. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w rodzinnym mieście i zdał maturę z odznaczeniem. Student uczelni medycznej w Wiedniu, a następnie Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Przydzielono go do 1 pułku piechoty, wraz z którym walczył do 1915. W tym też roku został zwolniony z wojska. W 1917 powtórnie wcielony do armii austriackiej. Na froncie ukraińskim dostał się do niewoli.