Po ucieczce, w maju 1919 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do 19 pułku piechoty. Na początku 1920 został odkomenderowany na studia. W lipcu 1920, będąc w składzie 6 batalionu alarmowego, wyruszył na front wojny polsko-bolszewickiej. W bitwie pod Tarnopolem, będąc w stopniu podporucznika, dowodził 2. kompanią. Na czele swojej kompanii odparł atak bolszewicki bohaterskim kontruderzeniem, podczas którego poległ. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego „Virtuti Militari”. Pochowano go na Cmentarzu Obrońców Lwowa.
Był kawalerem, bezdzietnym.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8013 – pośmiertnie, 27 lipca 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 8 listopada 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Samborze Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Ludzie urodzeni w Samborze Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Oficerowie 19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Obrońców Lwowa Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Porucznicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich