Po wyjściu ze szpitala został skierowany na kurs do szkoły oficerów zawodowych w Sankt Peter, po jego ukończeniu powrócił do służby na froncie włoskim. W listopadzie 1917 roku został po raz kolejny ranny i do końca marca 1918 roku przebywał w szpitalu. Po powrocie do służby otrzymał przydział do jednostek motorowych, 20 maja 1918 roku został przeniesiony do 1. batalionu motorowo-kolarskiego, walczącego na froncie włoskim. 1 września 1918 roku otrzymał przydział do szkoły pilotów w Wiener Neustadt, gdzie miał rozpocząć naukę od 15 listopada 1918 roku.
II Rzeczpospolita Rozpad państwa austro-węgierskiego uniemożliwił mu rozpoczęcie nauki w szkole lotniczej. Powrócił do odrodzonej Polski i w październiku 1918 roku wziął udział w przejmowaniu lotnisk w Przemyślu i Krakowie. 6 listopada rozpoczął służbę w krakowskiej I bojowej eskadrze lotniczej, następnie został przeniesiony do II bojowej eskadry lotniczej walczącej w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Następnie pełnił obowiązki komendanta Stacji Lotniczej w Przemyślu.