Retrotopia – pojęcie (będące połączeniem słów: retro – 'dawny, dotyczący przeszłości' i utopia) stworzone pod koniec życia przez socjologa Zygmunta Baumana, opisujące zjawisko społeczne, powstałe w Europie, a szerzące się już na całym świecie, stanowiące współczesną odmianę nostalgii, będące pochodną negacji drugiego stopnia, a więc negacją negacji dokonaną przez utopię możliwości quasi-powrotu do wspaniałej, bezpiecznej przeszłości, wyidealizowanej przez poprzednie pokolenia. Dziedzictwo przeszłości, jak u Thomasa Moore'a, przywiązane jest do terytorialnie suwerennego toposu jako stałego gruntu, który daje nadzieję na zagwarantowanie członkom społeczeństwa akceptowalnego minimum stabilności i wystarczającej dawki pewności siebie. Retrotopia odchodzi jednak od własnego dziedzictwa, "akceptując, pochłaniając i przyswajając osiągnięcia/ulepszenia swej bezpośredniej poprzedniczki" – nostalgii. Zamiast idei osiągnięcia "ostatecznej doskonałości" retrotopia podstawia "założenie braku ostatecznej finalności i endemicznego dynamizmu porządku, który głosi.