Malborskie Prusy Królewskie, w których leżał Gdańsk, w wyniku unii lubelskiej zostały wcielone do Korony. Mimo to pojawia się seria monet Stefana Batorego nawiązujących do mennictwa pruskiego Zygmunta I, co prawdopodobnie wynikało z zachowania autonomicznego skarbu pruskiego. Mennicę na zamku królewskim w Malborku założyła w 1584 r. spółka, zawiązana przez wynalazcę menniczej prasy walcowej, Hansa Stippelta, z Janem i Kacprem Goeblami (wynalazek otrzymał królewski patent w 1578). Mennica działała dwa lata, wybijając:
szelągi (1584–1585), grosze (bardzo rzadkie), trojaki (1585) oraz dukat (1585 – unikatowy w XXI w.).
W tytulaturze królewskiej, podobnie jak w Gdańsku, w miejscu tytułu litewskiego umieszczony był pruski, zazwyczaj skrócony do D P, z wyjątkiem jednak dukata z tytułem litewskim i grosza z tytułem wyłącznie polskim.
Na drugiej zaś stronie (rewersie):
szelągi, trojaki i dukat
są określone jako monety:
grosze natomiast tradycyjnie:
Na żadnej z monet nie ma Orła Prus Królewskich, zamiast tego umieszczano, poza dukatem, samego tylko Orła polskiego, co było jednak sprzeczne z ordynacją Stefanowską.
Litewskie