Åke Senning (ur. 14 września 1915 w Raettviku, zm. 21 lipca 2000 w Zurychu) – szwedzki kardiochirurg.

Życiorys Urodził się 14 września 1915 r. w Raettviku w rodzinie lekarza weterynarii. Studiował medycynę w Uppsali i Sztokholmie, uzyskując dyplom w 1948 po zdaniu egzaminu państwowego. W 1948 r. zaczął pracę u kardiochirurga Clarence′a Crafoorda w szpitalu Sabbatsberg w Sztokholmie, gdzie zdobywał dalsze doświadczenie chirurgiczne. Pod wpływem doniesień o osiągnięciach Crafoorda zdecydował się zostać chirurgiem. Senning został przydzielony do zespołu pracującego nad udoskonaleniem sztucznego płucoserca, które po testach na psach Crafoord zastosował po raz pierwszy w 1953 r. do wycięcia śluzaka lewego przedsionka u młodej kobiety, która przeżyła po zabiegu 50 lat. Była to pierwsza udana operacja na otwartym sercu w Europie i druga w świecie. Senning był jednym z pionierów stosowania hipotermii i kardioplegii i jako pierwszy wykorzystał indukowane migotanie przedsionków w chirurgii.