W 1838 przeniósł się do Bingen am Rhein, gdzie utrzymywał się z korepetycji. W 1840 przeprowadził się do Moguncji, gdzie zaczął pracować w redakcji czasopisma Narhalla (od 1843 do 1846 był jego redaktorem naczelnym). Było to czasopismo literacko-polityczne, o linii liberalno-demokratyczną i walczące o wolność prasy, przeciwko polityce Prus i Bawarii. Z powodu interwencji rządu Bawarii pismo zamknięto w latach 1844-1845. Dodatkowo, od 2 kwietnia 1843 do 29 lutego 1844 Kalisch był redaktorem czasopisma literackiego Taunus und Rheinland. W 1844 starał się bezskutecznie o uzyskanie obywatelstwa miejskiego w Moguncji.

Kalisch zaangażował się w wydarzenia wiosny ludów na ziemiach niemieckich. W 1848 założył czasopismo polityczne Der Demokrat, które ukazywało się od kwietnia do września tego roku. W 1849 Palatynat ogłosił niepodległość od Królestwa Bawarii. Kalisch wydawał w Kaiserslautern gazetę rewolucyjną Boten für Stadt und Land. Po upadku powstania i wkroczeniu wojsk pruskich do Palatynatu, uciekł na emigrację do Francji. W 1851 wytoczono mu w Zweibrücken zaocznie proces o zdradę stanu, wspieranie przemocy rewolucyjnej, pochwałę buntu i szerzenie kłamstw. Zaocznie skazano go na karę śmierci.