kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austro-węgierskiej, w której służył do 5 listopada 1918 roku. 6 listopada 1918 roku w stopniu chorążego wstąpił ochotniczo do odradzającego się Wojska Polskiego z przydziałem do formowanego w Warszawie 1 pułku artylerii polowej. Dekretem Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego z 16 stycznia 1919 roku został mianowany na stopień podporucznika ze starszeństwem z dniem 6 stycznia 1919 rokuDekret Wodza Naczelnego o mianowaniu na stopnie oficerskie z 16 stycznia 1919 r., Dziennik Rozkazów Wojskowych, Rok II, Nr 7, Warszawa, 23 stycznia 1919 r., s. 175.. 1 czerwca 1919 roku awansował na porucznika, służąc w 6 pułku artylerii polowej. Następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 7 pułku artylerii polowej, walcząc na froncie w okresach: 31 marca – 25 września 1919 roku oraz 16 lutego 1920 – 14 marca 1921 roku. Za okazane męstwo został odznaczony Krzyżem Walecznych. thumb|Kazimierz Szpądrowski jako oficer w latach 20. W okresie od 1 lutego do 11 grudnia 1922 roku ukończył Szkołę Młodszych Oficerów Artylerii w Toruniu. W 1923 roku został przeniesiony do nowo utworzonej Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu, gdzie pełnił funkcję instruktora i komendanta klasy.