Wzmocniono interes publiczny nadawania i monopol państwowy, nie wykluczając działalności nadawców prywatnych, ale nakładając na wszystkich właścicieli obowiązek uiszczenia opłaty. nadajników lub odbiorników elektrycznych. Trzy studia nagrań i siedziba emitenta zostały zainstalowane w R. do Quelhas. Rozpoczęto nagrywanie koncertów orkiestry symfonicznej, grup muzycznych i wykładów. W kwietniu 1934 r. Rozpoczęły się eksperymentalne transmisje, aw czerwcu powołano National Broadcast Symphony Orchestra pod dyrekcją Maestro Pedro de Freitasa Branco. Eksperymentalne transmisje obejmowały relację z przemówienia wyborczego Salazara, które było transmitowane na żywo w różnych częściach kraju w grudniu 1934 r. 1 sierpnia 1935 r. Oficjalnie zainaugurowano Portugalską Stację Radiofonii i Telewizji wraz z pierwszym prezydentem Henrique Galvão. Okres eksperymentalny upłynął pod znakiem programu, który starał się odróżnić od „lekkich programów” prywatnych radiotelefonów, opartych głównie na transmisji muzyki klasycznej i przekazach mówionych, między przekazami dydaktycznymi a propagandą, które często nadawały temu tytułowi „pogromca narodowego”.