Generał José de Urrutia (hiszp. El general don José de Urrutia) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi. Portret przedstawiający wojskowego José de Urrutię y de las Casas (1739–1809) należy do zbiorów Muzeum Prado w Madrycie.
Okoliczności powstania Obraz został zamówiony w 1798 roku przez księstwo Osuny Pedra i Maríę Josefę Pimentel y Téllez-Girón, arystokratów należących do czołowych przedstawicieli hiszpańskiego oświecenia. Roztaczali mecenat nad naukowcami i artystami epoki, do których należał Francisco Goya. W latach 1785–1817 Goya namalował dla nich około 30 dzieł – portrety patronów i ich dzieci, sceny religijne, a także serię obrazów gabinetowych.
Owocem tego mecenatu jest także wizerunek generała Urrutii. Był on jedynym żołnierzem, który nie mając tytułu szlacheckiego osiągnął stopień kapitana-generała dzięki swoim osiągnięciom wojennym. Walczył przeciwko Francuzom w Pirenejach i został mianowany kapitanem-generałemu Katalonii w 1794 roku. Przyjaźnił się z księstwem Osuny, odkąd wyróżnił się w finansowanych przez nich oddziałach piechoty (Infantería de Línea de América). W ostatnich latach życia był marginalizowany, ponieważ poróżnił się z wpływowym sekretarzem stanu Manuelem Godoyem w kwestii reform wojska. W czasie, kiedy powstał portret, nie zajmował już żadnego oficjalnego stanowiska.