Obraz zamówiony u prestiżowego nadwornego malarza był formą uznania dla jego zasłużonej osoby. Według pokwitowania z 27 czerwca 1798 Goya otrzymał za portret 6 tys. reali de vellón.
Opis obrazu Generał został przedstawiony w całej postaci na tle skalistego pejzażu z szarym burzowym niebem. Jego władcza postura wskazuje, że jest przyzwyczajony do wydawania rozkazów. Ma na sobie mundur kapitana-generała: ciemnoniebieski kaftan podszyty na czerwono, białą kamizelkę, żółte spodnie ze skóry łosia i buty do jazdy konnej. Trzy galony odpowiadające jego wysokiej randze zostały wyhaftowane na mankietach i czerwonej szarfie noszonej w pasie. W lewej ręce trzyma trójgraniasty kapelusz i opiera się o swoją laskę dowódcy, a w prawej ręce ma lornetkę.
Skalisty pejzaż w tle może być nawiązaniem do Kraju Basków, z którego pochodził Urrutia, do służby w Katalonii lub symbolicznie odnosi się do trudów żołnierskiego życia. W oddali widoczne są także jego pułki, dlatego możliwe, że Goya nawiązuje do działań wojennych na Krymie, w których Urrutia odegrał ważną rolę. W uznaniu za kluczowe zajęcie Oczakowa caryca Katarzyna II Wielka w 1789 roku przyznała mu krzyż Orderu Świętego Jerzego. Generał nosi także Złotą Szablę zasługi dla Imperium Rosyjskiego, którą w obecności wojska podarował mu książę Potiomkin.