Tego samego dnia Irkuck opuściły ostatnie oddziały białych na czele z Leonidem Skipietrowem i Konstantinem Syczowem. Przed odejściem z miasta porwali oni z więzienia 31 więźniów politycznych (eserowców, w tym czołowych działaczy Centrum Politycznego, i bolszewików), których 6 stycznia zamordowaliJ. D. Smele, Civil war..., s. 639-641..
15 stycznia 1920 r. Korpus Czechosłowacki oficjalnie wydał w ręce Centrum Politycznego adm. Kołczaka, jego towarzyszkę Annę Timiriewą i ostatniego premiera białego rządu na Syberii Wiktora Piepielajewa, w zamian za prawo swobodnej ewakuacji z Irkucka i rejonu BajkałuJ. D. Smele, Civil war..., s. 636-638..
Upadek Centrum Politycznego Władza Centrum Politycznego w Irkucku okazała się całkowicie nietrwała i zależna wyłącznie od poparcia Korpusu CzechosłowackiegoJ. D. Smele, Civil war..., s. 648.. Organizacja bolszewicka w Irkucku zdołała sformować swoje oddziały zbrojne jeszcze podczas powstania rozpoczętego przez Politcentr, a jej znaczenie jeszcze wzrosło, gdy w pierwszych dniach stycznia 1920 r. połączyła siły z czerwonymi partyzantami Nestora Kalarandaszwilego, docierającymi do Irkucka.