Jonathan Mayhew Wainwright IV (ur. 23 sierpnia 1883 w Walla Walla w stanie Waszyngton, zm. 2 września 1953 w San Antonio w Teksasie) – amerykański wojskowy, generał, uczestnik obu wojen światowych, najbardziej znany jako dowódca sił amerykańskich na Filipinach podczas walk z Japończykami w 1942 r., kawaler Medalu Honoru, najwyższy stopniem amerykański oficer wzięty do niewoli przez wojska japońskie w czasie II wojny światowej.
Wczesne lata i kariera wojskowa Jonathan Wainwright urodził się w Forcie Walla Walla, posterunku armii amerykańskiej pod Walla Walla w stanie Waszyngton i był synem Roberta Powella Page Wainwrighta, oficera armii amerykańskiej, porucznika w 1 Pułku Kawalerii od 1875 r. Ojciec Wainwrighta dowodził szwadronem w bitwie pod Santiago de Cuba podczas wojny amerykańsko-hiszpańskiej, a w 1902 r. zginął w akcji na Filipinach. Dziadkiem Wainwrighta był porucznik Jonathan Mayhew Wainwright II, który zginął w czasie wojny secesyjnej. Kongresman J. Mayhew Wainwright był jego kuzynem.
Wainwright ukończył Highland Park High School w Illinois w 1901 r. i West Point w 1906 r. Był pierwszym kapitanem korpusu kadetów.