Przebieg pacyfikacji thumb|Grób i pomnik ofiar pacyfikacji przy kościele w Lubyczy Królewskiej 4 października 1942 r. około godziny 4:00 nad ranem około 100-osobowy oddział, składający się z niemieckich esesmanów i wachmanów z załogi obozu zagłady, dowodzony przez Heringa, skierował się do Szalenika. Niemcy uzbrojeni byli w broń maszynową, karabiny oraz kilka ciężkich karabinów maszynowych.
Około 40 Niemców i wachmanów pod dowództwem SS-Oberscharführera Fritza Jirmanna i SS-Oberscharführera Reinholda Feixa otoczyło folwark i wioskę Szalenik. Reszta z Heringiem pociągnęła dalej.
W obejściu państwa Ważnych w Szaleniku Niemcy spędzili kilkunastu robotników rolnych, wynajętych do kopania ziemniaków. Kazali im stanąć w szeregu. Gdy jedna młoda dziewczyna wymknęła się Niemcom, ci grozili śmiercią innym i kazali ujawnić dziewczynę. Dwukrotnie oficer niemiecki pociągał za spust broni w kierunku muzyka Lechowskiego (zięcia gospodarzy Ważnych), ale pistolet dwukrotnie nie wypalił.
W Szaleniku SS-Oberscharführer Reinhold Feix zastrzelił 60-letniego rolnika Gałkę.
Niemcy groźbą kazali prowadzić się do miejscowości Żyłka. Przewodnik próbował kluczyć i spowolnić marsz, idąc okrężną drogą, lecz Niemcy znali dobrze trasę do tej wsi.