W Żyłce Niemcy wyrwali ze snu mieszkańców i wypędzili ich na placyk przy drodze do Bełżca.
Oficer niemiecki wybrał siedmiu mężczyzn i kazał odprowadzić ich w róg placyku. Jako pierwszego Niemcy zastrzelili 18-letniego Władysława Czekierdę. Wśród powstałego lamentu mieszkańców, strzałem w tył głowy wachmani zastrzelili kolejnego cywila, Józefa Borowskiego. Wkrótce oprawcy zastrzelili kolejnego mieszkańca wsi, Jana Pocipanego (50-letniego rolnika), a następnie parobka z Szalenika o nieznanym nazwisku. Chwilę później z grupy skazańców wyrwał się Michał Maryńczak (mieszkaniec Jarczowa) i zaczął uciekać. Zdążył oddalić się na około 30 kroków gdy dosięgnęły go kule.
Ostatni ze skazańców próbował ukryć się wśród kobiet. Dostrzegł go jednak Niemiec i zastrzelił na placyku. Zastrzelony pochodził z Chodywaniec i odwiózł poprzedniego dnia kontyngent zbożowy do Bełżca. Przebywał tylko na noclegu u znajomego w Żyłce.
Jeden z podoficerów kontrolował jeszcze ofiary i jeśli któraś z nich dawała oznaki życia, dobijał je strzałem w głowę.
Dopiero po tym, poprzez tłumacza, Niemcy ogłosili, że egzekucja została wykonana z rozkazu komendanta Heringa za spalenie stajni i trzech jego koni wierzchowych (co było kłamstwem pijanych wachmanów w służbie niemieckiej pilnujących koni).