Jadwiga Rudnicka (ur. 7 września 1916 w Fastowie, zm. 25 kwietnia 2006 w Lublinie) – polska historyk literatury, bibliotekoznawczyni.
Życiorys Córka Antoniego Władysława i Anieli z Kujawskich. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości razem z rodzicami zamieszkała w Bobrowem k. Gorzkowa, po ukończeniu szkoły powszechnej uczęszczała do Seminarium Nauczycielskiego w Zamościu. W 1935 ukończyła naukę, rok później w Lublinie zdała eksternistycznie maturę gimnazjalną typu humanistycznego. Przez dwa lata pracowała jako nauczycielka w szkole koło Gorzkowa, w 1938 rozpoczęła studia bibliotekoznawcze w Sekcji Społeczno-Oświatowej na Wydziale Pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Do grona jej wykładowców należeli Jan Muszkowski, Helena Radlińska i Zygmunt Szweykowski. Po wybuchu II wojny światowej zamieszkała na wsi, gdzie była nauczycielką w szkole powszechnej, była zaangażowana w tajne nauczanie z zakresu szkoły średniej. Od listopada 1944 powróciła na studia, naukę kontynuowała na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, jej przewodnikiem naukowym został prof. Juliusz Kleiner, a wykładowcami Jan Parandowski, Maria Dłuska, Stefan Kawyn, Henryk Elzenberg i Marian Morelowski. Równocześnie pracowała w bibliotece Zakładu Historii Literatury Polskiej KUL, a następnie w Bibliotece Publicznej im.