Erich Georg Alexander Sebastien von Falkenhayn (ur. 11 września 1861 w Białochowie, zm. 8 kwietnia 1922 w Poczdamie) – pruski generał piechoty. W latach 1914–1916 szef sztabu generalnego i naczelny dowódca armii niemieckiej. Turecki marszałek armii. Odznaczony orderem Pour le Mérite z Liściem Dębu.

Życiorys W dniu 17 kwietnia 1880 roku został mianowany porucznikiem. W tym samym roku ukończył Korpus kadetów. Stacjonował w 91 Oldenburskim Pułku Piechoty. W 1890 roku został przydzielony do pruskiego sztabu generalnego. W marcu 1893 roku otrzymał stopień kapitana. W latach 1896–1903 był instruktorem armii chińskiej oraz attaché wojskowym. Został awansowany do stopnia majora w marcu 1899 roku. Jednocześnie został mianowany szefem sztabu Sił Ekspedycyjnych odpowiedzialnych za wyzwolenie ambasad w Pekinie podczas powstania bokserów. Od 1903 roku stacjonował w 92 Pułku Piechoty. Został awansowany do stopnia podpułkownika we wrześniu 1905 roku. Otrzymał stopień pułkownika w maju 1908 roku. Został mianowany szefem sekcji Wielkiego Sztabu Generalnego. W późniejszym okresie był oficerem sztabowym XV Korpusu Armii w Strasburgu. W dniu 22 kwietnia 1912 roku otrzymał stopień generała majora.