Z dniem 3 listopada 1932 roku został przydzielony na czteromiesięczny kurs oficerów sztabowych lotnictwa przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza. W marcu 1933 roku, po ukończeniu kursu, został wyznaczony na stanowisko dowódcy dywizjonu w 3 pułku lotniczym. W 1934 roku został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa w Bydgoszczy na stanowisko komendanta Technicznej Szkoły Podchorążych Lotnictwa. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 6. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. Był wówczas dowódcą batalionu szkolnego lotnictwa w Świeciu.
Po kampanii wrześniowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do RAF. Otrzymał numer służbowy P-0436. Został uznany za przeciwnika politycznego rządu Władysława Sikorskiego i osadzony w Stacji Zbornej Oficerów Rothesay na wyspie Bute. Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany i repatriował do Polski.
Zmarł 24 marca 1983 roku w Poznaniu. Został pochowany 5 kwietnia 1983 roku w grobie rodzinnym na Cmentarzu Junikowo (pole AZ kwatera 2-P-30).