Badacze zastanawiali się, czy obecne w wyrostku okno nie może być skutkiem jakiegoś procesu patologicznego. Rozważali zerwanie ścięgna bądź zbiornik ropy, procesy opisywane już wcześniej w przypadku dinozaurów. Budowa ograniczeń otworu przeczy jednak takim wyjaśnieniom. Co więcej, symetryczne występowanie tej cechy na obu kościach wskazuje, że to jej naturalna budowa. Kreatorzy rodzaju zastanawiają się dalej, czy rzeczony wyrostek stanowi homolog wyrostka zasłonowego spotykanego u innych ptasiomiednicznych, w tym bazalnych ornitopodów i bazalnych cerapodów. Wyrostki obserwowane u tenontozaura czy hipsylofodonta leżą bardziej proksymalnie i brzusznie. Prócz różnicy topologicznej pozostaje jeszcze problem filogenetyczny: inne marginocefale takiego wyrostka nie mają. Wydaje się więc raczej, że powstał on niezależnie od tamtych struktur, wzbogacając różnorodność dość konserwatywnej ewolucyjnie miednicy Leptoceratopsidae. Dystalne poszerzenie kości również zdaje się stanowić autapomorfię rodzaju.