Był członkiem zarządu Niemieckiego Towarzystwa Chirurgicznego. W 1894 roku otrzymał tytularny stopień tajnego radcy sanitarnego Królestwa Prus. Wydał kilka książek: Uszkodzenia kręgosłupa i rdzenia, Osteoplastyczna resekcja kości pokrywy czaszki, Znaczenie masażu w fizykoterapii i inne.
W 1897 r. zachorowała ciężko żona Wagnera. Operacja, której podjął się sam, zakończyła się krwotokiem wewnętrznym i śmiercią żony. Wagner załamał się po tym nieszczęściu i nigdy już nie odzyskał dawnej energii życiowej. Zmarł wskutek wylewu trzy lata po śmierci żony.
Był nie tylko cenionym lekarzem, neurochirurgiem światowej sławy, ale i zasłużonym działaczem społecznym. Dzięki jego staraniom powstało prywatne gimnazjum żeńskie w Królewskiej Hucie, sanatorium dla górników i hutników w Goczałkowicach-Zdroju oraz szpital-sanatorium dla chorych na płuca w Wodzisławiu.
Był również botanikiem (zebrał bogaty zielnik flory śląskiej) i propagatorem turystyki tatrzańskiej. Był współzałożycielem Sekcji Śląskiej Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego i potem jej honorowym prezesem.