Obraz charakteryzuje silny ekspresjonizm, który odróżnia go od innych dzieł religijnych Goi z tego samego okresu i potwierdza nielinearną ewolucję stylu malarza. Mroczna atmosfera obrazu jest przeciwieństwem Śmierci świętego Józefa, którą Goya namalował rok wcześniej. Odejście świętego to scena pełna ciepłego światła, spokoju i miłości, podczas gdy umierającemu grzesznikowi towarzyszy napięcie i strach. Sánchez Cantón łączy ten obraz z dziełem Miguela Ángela Houasse'a Objawienie Jana Franciszka Regisa. Sylwetka świętego przypomina ukazaną na obrazie Goi pt. Kazanie świętego Bernardyna ze Sieny przed Alfonsem Aragońskim.

Goya zastosował szybkie, zdecydowane pociągnięcia pędzlem z dużą ilością farby. Wyróżniają się ciepłe odcienie zieleni i aury świętego.

Szkice przygotowawcze Zachowały się dwa szkice przygotowawcze. Pierwszy wykonany ołówkiem na papierze jest bardziej akademicki. Scena jest znacznie łagodniejsza – święty jest spokojny i opanowany, a leżący w łóżku grzesznik wydaje się zrezygnowany. Nad nimi widoczne są trzy cherubiny, a po prawej uciekający skrzydlaty diabeł. Kompozycja olejnego szkicu została w większości zachowana w ostatecznym dziele, istnieją jednak drobne różnice.