Następnie pełnił służbę państwową w urzędach górniczych: był referendarzem technicznym w Wyższym Urzędzie Górniczym w Katowicach (1928–1929), inspektorem technicznym w Okręgowym Urzędzie Górniczym w Chorzowie (1929–1934), inspektorem górniczym w Wydziale Węglowym Ministerstwa Przemysłu i Handlu w Warszawie (1935) oraz inspektorem technicznym w WUG w Katowicach (1936–1939). W międzyczasie odbył aplikację adwokacką. Był prezesem koła chorzowskiego Związku Urzędników Państwowych i Komunalnych, a w latach 1933–1934 naczelnym redaktorem „Urzędnika Polskiego”.

Od 1923 działał w Polskiej Partii Socjalistycznej, będąc członkiem Okręgowego Komitetu Robotniczego i współredaktorem „Gazety Robotniczej” w Katowicach. Oprócz obowiązków służbowych znajdował czas na pracę w Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, w której do 1935 pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Okręgu Śląskiego. W 1939 oraz od 1965 (po reaktywacji) pełnił funkcję prezesa Oddziału Katowickiego Stowarzyszenia Bochniaków.