1,8–2,0 m dla kierunku jednokierunkowego) wiążą się z podwyższonym ryzykiem kolizji, co znalazło odzwierciedlenie w minimalnych szerokościach zalecanych w wytycznych CROW. W Danii cykelsti oznacza z reguły fizycznie wydzieloną drogę rowerową zlokalizowaną między jezdnią a chodnikiem. Badania długookresowe z Kopenhagi wykazały, że budowa cykelsti zwiększa liczbę podróży rowerem (o kilkanaście–kilkadziesiąt procent na przebudowanych ulicach), ale może prowadzić do niejednoznacznych efektów bezpieczeństwa: liczba wypadków na odcinkach między skrzyżowaniami maleje, natomiast na samych skrzyżowaniach czasem rośnie, jeśli nie zastosuje się odpowiednich rozwiązań geometrycznych i sygnalizacji. W krajach, w których poziom codziennego ruchu rowerowego jest wysoki (Holandia, Dania, Niemcy), drogi rowerowe są elementem szerszej sieci infrastruktury: uzupełniają je (fietsstraat), drogi szybkiego ruchu dla rowerów (fietssnelweg) oraz wydzielone skrzyżowania rowerowe i ronda projektowane z myślą o bezpieczeństwie rowerzystów. W krajach anglosaskich i w części państw Europy Środkowo-Wschodniej drogi rowerowe o niezależnym przebiegu powstają często w korytarzach kolejowych jako tzw. rail trails, wykorzystując nieczynną infrastrukturę kolejową.