Opistonotum jest na większej powierzchni gładkie; rzeźba w postaci zachodzących na siebie płyteczek występuje tylko w częściach przednio-bocznych sięgając do trzeciej pary szczecinek rzędów bocznych (S3). Cztery rogalikowate wgłębienia w tyle opistonotum są silnie zesklerotyzowane. Chetotaksja opistonotum składa się wyłącznie ze szczecinek gładkich i krótkich (u samicy długości od 8 do 14 μm, a u samca od 8 do 13 μm). Szczecinki piątej pary rzędów wewnętrznych (I5) umieszczone są pomiędzy rogalikowatymi zagłębieniami wewnętrznej i zewnętrznej pary. Odległość pomiędzy szczecinkami I5 jest u samicy jest wyraźnie większa niż pomiędzy szczecinkami drugiej pary rzędów wewnętrznych (I2), podczas gdy u samca odległości między szczecinkami I5 oraz między szczecinkami I2 są podobne. Pierwsza para porów opistonotalnych (Po1) leży między pośrednim (Z) a wewnętrznym (I) rzędem szczecin, tuż za brzegiem podonotum. Druga para tychże porów (Po2) leży pomiędzy wyobrażonymi liniami łączącymi szczecinki Z2 i Z3, a wyobrażonymi liniami łączącymi szczecinki S2 a S3. U samicy pory trzeciej pary (Po3) leżą w odległościach dwóch swoich średnic od szczecinek czwartej pary rzędów pośrednich (Z4), w kierunkach szczecinek trzeciej pary rzędów wewnętrznych (I3).