U samca pory trzeciej pary (Po3) leżą w odległościach jednej swojej średnicy od szczecinek czwartej pary rzędów pośrednich (Z4), w kierunkach zewnętrznej pary wgłębień rogalikowatych. Rzędy krawędziowe opistonotum tworzy 7 par krótkich i gładkich szczecinek, podczas gdy u pokrewnego Mixozercon jest ich 8 par.
Na spodniej stronie idiosomy tarczka brzuszna i analna zlane są w dużą, pokrywającą większość brzusznej strony ciała tarczkę wentro-analną. U Polonozercon ma ona cztery szczecinki na przedniej krawędzi i jest całobrzega, pozbawiona wycięcia. Przetchlinki ulokowane są na parze małych tarczek perytremalnych. Każda z nich ma dwie szczecinki: bardzo krótką (8 μm długości) i gładką szczecinkę p1 oraz dłuższą (24 μm długości) i włochatą szczecinkę p2. Tarczki perytremalne są wolne (nieprzyrośnięte) a ich końcowe części za biodrami odnóży krocznych czwartej pary ścięte. Pomiędzy tarczkami perytremalnymi a brzegami podonotum występuje szerokie pasmo słabo zesklerotyzowanego oskórka. Podobnie jak u rodzaju Mixozercon brak jest tarczek adgenitalnych, natomiast w przeciwieństwie do niego brak również wspólnego otworu drugiej pary gruczołów wentralnych (gv2).