thumb|Grób Stanisława Bogusza na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stanisław Bogusz (ur. 7 maja 1890 w Ołudzy, zm. 26 września 1967 w Warszawie) – żołnierz Wojska Polskiego na Wschodzie, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej i Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wojciecha i Rozalii z Szubów. W 1905 ukończył szkołę powszechną w rodzinnej miejscowości i pracował w gospodarstwie rolnym rodziców, a następnie jako kelner. W latach 1906–1912 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej.
W 1912 został powołany do armii rosyjskiej i wcielony do 8 pułku strzelców finlandzkich. Ukończył szkołę podoficerską, a w 1913 szkołę wywiadowczą. W szeregach armii rosyjskiej walczył na frontach I wojny światowej. Został mianowany zaurjad-praporszczykiem. Od 1917 był żołnierzem I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego. Został wyznaczony na dowódcę plutonu w 7 kompanii 2 pułku strzelców.