W 1850 doszło do kolejnych starć, kiedy Blaxland poniósł śmierć. W odpowiedzi Forster poprowadził kolejną ekspedycję karną, masakrując tubylców. W 1854 w wyniku niepowodzeń sprzedał posiadłość Tirroan, pozostawiając jednak sobie znaczne majątki w regionie Wide Bay-Burnett. W 1867 nadal posiadał ponad 30 tys. ha pastwisk położonych w dzisiejszym Queensland.
W 1855 znaczne środki, jakie zgromadził w wyniku squattingu zachęciły Wiliama Forstera do zaangażowania się w politykę. W 1856 wygrał pierwsze wybory do Zgromadzenia Ustawodawczego Nowej Południowej Walii, reprezentując okręg Murray i St Vincent. Otrzymywał kolejne reelekcje, aż do 1876, kiedy nie dostał się do parlamentu. Powrócił jednak do niego w 1880. W 1859–1860 sprawował funkcję premiera przez niespełna pół roku. Zaś w 1863 i 1872 otrzymywał misje utworzenia gabinetu, jednak żadna z nich nie zakończyła się sukcesem. Od upadku własnego rządu sprawował jednak różne teki ministerialne: w 1859–1860 był sekretarzem kolonii (w ministerium Ch. Cowpera), 1870 sekretarzem ds. ziemstwa (w ministerium J. Robertsona), a 1875–1876 skarbnikiem (w ministerium J. Robertsona).
W 1871–1876 i 1881–1882 Wiliam Forster był członkiem Senatu Uniwersytetu Sydney.