Działalność polityczna Wiliam Forster jest uważany za typowego przedstawiciela squotterów w życiu politycznym Australii. Uchodził za politycznego samotnika, J. Martin nieprzychylnie go podsumował „nieprzyjemny jako przeciwnik, niebezpieczny jako kibic, ale śmiertelny jako współpracownik”. W 1861 wyśmiewał wręcz na trybunie parlamentarnej ustawę ograniczającą imigrację chińską w Nowej Południowej Walii. W 1868 był jednym z dwóch członków Zgromadzenia Ustawodawczego i zarazem jedynym gabinetu, który głosował przeciwko ustawie o przestępstwie zdrady stanu. W 1875 jako skarbnik kolonii przeniósł fundusze rządowe z Banku Nowej Południowej Walii do Banku City of Sydey, którego był dyrektorem.

W październiku 1875 Forster wyjechał jako skarbnik do Londynu z misją poprawy sytuacji finansowej kolonii. W lutym 1876 został szefem misji dyplomatycznej przy metropolii, otrzymując zadanie szczegółowego przedstawienia stanowiska rządu kolonialnego o problemach skarbowych. Nieokrzesanie polityczne powodowało, że Forster wywoływał szereg skandali. Szczególną odpowiedź prasy znalazła kłótnia Wiliama Forstera z T. Woolnerem o pomnik J. Cooka w Sydney. Prasa gorąco komentowała jego antyfederacyjne przemówienie w Królewskim Instytucie Kolonialnym, którym przyczynił się do odwołania z funkcji gubernatora H. Robinsona.