Kazimierz Zacharewicz (ur. 17 czerwca 1896 w Wilnie, zm. 7 lutego 1974 w Londynie) – podpułkownik pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Kazimierza i Józefy z d. Bożyczko. Ukończył szkołę realną i rozpoczął studia. Po wybuchu I wojny światowej we wrześniu 1916 roku został powołany do odbycia służby w armii carskiej. Został skierowany na szkolenie do szkoły oficerskiej w Carycynie. Po jego ukończeniu w marcu 1917 roku został mianowany dowódcą kompanii chemicznej w 3 zapasowym pułku piechoty. Od 1918 r. służył w Legii Rycerskiej I Korpusu Polskiego. Wszedł w skład 1. awiacyjnego oddziału wojsk polskich.
Po rewolucji październikowej przedostał się do Francji, gdzie w lutym 1919 roku wstąpił do armii Hallera. Przeszedł przeszkolenie w szkołach lotniczych w Istres oraz Avord. Otrzymał przydział do sformowanej we Francji 39 eskadry breguetów i w jej składzie powrócił do Polski. Został skierowany na kurs w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych. 25 października 1919 roku został przeniesiony do 59 eskadry breguetów. W jej składzie, od marca 1920 roku, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W lipcu 1920 roku został przeniesiony do 3 eskadry wywiadowczej.