Prezbiterium zajmuje apsydę. Po lewej stronie, za łukiem tęczowym, znajduje się przejście prowadzące do schodów krypty. W apsydzie umieszczono stalle dla zakonników, ustawione wokół zakrzywionej ściany. Mozaika apsydy pochodzi z VI wieku. W zamierzeniu twórców miała być oglądana z ówczesnego poziomu podłogi, a więc o siedem metrów niżej niż obecnie. Pośrodku niej znajduje się Chrystus podczas paruzji, który stoi na czerwonych chmurach świtu i jest ubrany w złote szaty z monogramem I, w lewej ręce trzyma zwinięty zwój. Po lewej stronie stoi św. Paweł, a po prawej św. Piotr. Przedstawiają oni Chrystusowi Kosmę i Damiana trzymających korony męczenników. Z brzegu po prawej stronie znajduje się męczennik św. Teodor, a po lewej umieszczono papieża Feliksa IV, trzymającego w rękach model kościoła (ta postać została przywrócona w XVII wieku, wcześniej papież Grzegorz XIII nakazał przerobić go na papieża Grzegorza Wielkiego). Za postaciami znajduje się rzeka Jordan, po bokach są palmy, na jednej z nich po lewej stronie umieszczono feniksa, będącego symbolem zmartwychwstania. W pasie poniżej przedstawiono Baranka Bożego w otoczeniu dwunastu owiec reprezentujących Apostołów. W pasie tym z lewego brzegu znajduje się miasto mające symbolizować Jerozolimę, a z prawego Betlejem.