Poniżej umieszczono napis dedykacyjny: Aula Dei claris radiat speciosa metallis, in qua plus fidei lux pretiosa micat. Martyribus medicis populo spes certa salutis, venit et ex sacro crevit honore locus. Optulit hoc Domino Felix antistite dignum, minus ut aetherea vivat in arce poli. Poniżej mozaiki apsydy znajduje się szereg tond z około 1635 roku przedstawiający świętych franciszkańskich, przy czym mężczyzn umieszczono po lewej stronie, a kobiety po prawej.

Mozaika na łuku tęczowym była częścią tego samego schematu ideologicznego co mozaika absydy, ale mogła ona zostać ukończona w późniejszych czasach, za papieża Sergiusza I pod koniec VII wieku. Kompozycja nawiązuje do pierwszych rozdziałów Apokalipsy św. Jana. Centralnie umieszczono Baranka Bożego na tronie z krzyżem powyżej i zwojem z siedmioma pieczęciami poniżej. Baranka otacza siedem świeczników oraz czterech aniołów. W górnych rogach znajdują się symbole Ewangelistów – w lewym uskrzydlony człowiek reprezentujący św. Mateusza, a po prawej orzeł – św. Jana. Nad pilastrami widać ramiona wyciągające się w kierunku Baranka.